OSIĄGNIĘCIE CELU

Nixon dążył nie do odrzucenia polityki socjalnej państwa, ale do zwiększe­nia efektywności polityk ją wspomagających. Służyć temu miało ograniczenie centralizacji władzy na rzecz stanów oraz civil society, a więc związków (orga­nizacji) społecznych pozostających w opozycji wobec systemu, przy równocze­snym ograniczonym, ekonomicznym i socjalnym interwencjonizmie państwo­wym. Instrumentem, który miał te cele osiągnąć, był General Revenue Sharing i Błock Grants (m.in. chodziło o to, aby wprowdzić zasadę „gwarantowanego do­chodu” umożliwiającą reformę systemu opieki społecznej oraz poprzez kontrolę cen i płac doprowadzić do zmniejszenia inflacji i bezrobocia). Reagana New Federalism był natomiast integralną częścią składową jego neokonserwatywne­go planu działania: „powrotu państwa w ogóle” (przywróceniu jego prestiżu, mia­ło m.in. służyć zmniejszenie ociężałej i nieefektywnej biurokracji federalnej) i ograniczenia kierowania sprawami socjalnymi przez rząd federalny w szczegól­ności (m.in. poprzez przekazanie stanom programów opieki społecznej).

This entry was posted in Problemy społeczeństwa. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *